- تاریخ ثبت‌نام
- 29/9/26
- ارسالی‌ها
- 6
- پسندها
- 5
- امتیازها
- 3
-
تذکر:
نویسندگان عزیز از نوشتن رمان‌هایی با محتوای غیر اخلاقی خودداری کنید. در صورت مشاهده چنین موضوعی صحنه رمان شما بدون تذکر توسط ناظرین حذف خواهد شد.
مواردی که شامل موضوعات غیراخلاقی می‌شود عبارت‌است از:
1. پرداختن به زندگی افرادی با گرایش های خاص مانند (هم‌جنس‌گرایی، ....)
2. بیان صریح عقاید سیاسی در رمان‌ها و زیر سوال بردن چارچوب‌های جامعه اسلامی
3. بیان توصیف صریح جنسی و به کار بردن کلمات ناشایست.
و...
قبل از ایجاد رمانتان موارد زیر را در نظر داشته باشید:
1. اسم رمان خود را طوری انتخاب کنید که داری مصادیق مجرمانه و خلاف عرف جامعه نباشد.
2. از به کار بردن کلمات جنسی و مواردی که با شئونات اسلامی مغایرت دارد، به جد خودداری کنید.
3- برای تایپ رمان می توانید طبق تاپیک آموزشی زیر رمان خود را ارسال کنید:
4. با مطالعه رمان‌های نویسندگان انجمن به آن‌ها امید نوشتن خواهید داد.
در حال تایپ رمان در حصارِ نگاه| Fateme estar کاربر انجمن یک رمان
- نویسنده موضوع Fateme estar
- تاریخ شروع
- پاسخ‌ها 3
- بازدیدها 65
-
- برچسبها
- درام، معمایی، عاشقانه
- کاربران تگ شده هیچ
- تاریخ ثبت‌نام
- 1/2/22
- ارسالی‌ها
- 181
- پسندها
- 152
- امتیازها
- 798
- مدال‌ها
- 9
- مدیرکل
- #2
«به نام داعیه‌ی سر متن‌ها»
نویسنده‌ی عزیز، ضمن خوش‌آمد گویی، سپاس از انتخاب این انجمن برای منتشر کردن رمان خود،
خواهشمندیم قبل از تایپ رمان خود قوانین زیر را به دقت مطالعه فرمایید!
قوانین جامع تایپ رمان
آموزش قرار دادن رمان را در تاپیک زیر دنبال کنید.
نحوه‌ی قرار دادن رمان در انجمن برای مطالعه کاربران
و برای پرسش سوالات و اشکالات خود در رابطه با رمان...
- تاریخ ثبت‌نام
- 29/9/26
- ارسالی‌ها
- 6
- پسندها
- 5
- امتیازها
- 3
- نویسنده موضوع
- #3
بعضی آدم‌ها مثل یک تصادف از راه می‌رسند؛
یک لحظه غافلگیرت می‌کنند، یک لحظه همه‌چیز را به هم می‌ریزند، و بعدش… یا می‌میری، یا آن‌قدر زخمی می‌شوی که دیگر هیچ‌وقت آدمِ قبلی نمی‌مانی.
من، توی همان تصادف، هر دو را تجربه کردم.
اولش مُردم، بعدش… بعدش یاد گرفتم بعضی زخم‌ها را باید بوسید، نه بست.
دست‌های یخ‌زده‌ام را آن‌قدر به هم می‌مالیدم که انگار می‌خواستم از لابه‌لای استخوان‌هایم گرما بیرون بکشم.
با هر نفس، بخار کوتاهی از دهانم بیرون می‌زد و همان‌جا در سرمای بی‌رحم شب گم می‌شد. مدت‌ها بود که همان‌جا نشسته بودم؛ میان خاکسترِ تنهایی و زیر بارِ برفِ سنگینِ شهر.
تاریکی آن‌قدر غلیظ بود که انگار حتی نور هم از ترسِ ماندن، فرار کرده بود.
پرنده‌ها هم دیگر پرواز نمی‌کردند؛
انگار طبیعت هم...
یک لحظه غافلگیرت می‌کنند، یک لحظه همه‌چیز را به هم می‌ریزند، و بعدش… یا می‌میری، یا آن‌قدر زخمی می‌شوی که دیگر هیچ‌وقت آدمِ قبلی نمی‌مانی.
من، توی همان تصادف، هر دو را تجربه کردم.
اولش مُردم، بعدش… بعدش یاد گرفتم بعضی زخم‌ها را باید بوسید، نه بست.
دست‌های یخ‌زده‌ام را آن‌قدر به هم می‌مالیدم که انگار می‌خواستم از لابه‌لای استخوان‌هایم گرما بیرون بکشم.
با هر نفس، بخار کوتاهی از دهانم بیرون می‌زد و همان‌جا در سرمای بی‌رحم شب گم می‌شد. مدت‌ها بود که همان‌جا نشسته بودم؛ میان خاکسترِ تنهایی و زیر بارِ برفِ سنگینِ شهر.
تاریکی آن‌قدر غلیظ بود که انگار حتی نور هم از ترسِ ماندن، فرار کرده بود.
پرنده‌ها هم دیگر پرواز نمی‌کردند؛
انگار طبیعت هم...
آخرین ویرایش
- تاریخ ثبت‌نام
- 29/9/26
- ارسالی‌ها
- 6
- پسندها
- 5
- امتیازها
- 3
- نویسنده موضوع
- #4
پارت ۲
با خیسیِ آب روی صورتم، چشم‌هایم را باز کردم. با دیدن مرد، ناگهان از حالت خوابیده به سمت بالا پریدم، اما این تغییر ناگهانی باعث شد سرم گیج برود و سیاهی بر چشمانم بنشیند. دستم را به نشانه تسلط بر سرگیجه روی پیشانی‌ام گذاشتم.
صدای خشک و سرد مرد در فضای اتاق پیچید:
«مریضی، پریزی یا چی؟ از حال رفتی که... نمی‌ری بمونی روی دستم!»
با شنیدن حرفش، قلبم تیر کشید. با وجود سرگیجه‌ای که تمام وجودم را می‌لرزاند، به سختی بلند شدم. با صدایی که از بغض لرزان بود، لب باز کردم:
«خیلی نگرانی؟ می‌تونستی همون‌جا ولم کنی...»
نگاهم در جستجوی راه فرار، به در چوبیِ اتاق افتاد. قدم‌هایی لرزان به آن سمت برداشتم که صدای مرد دوباره مرا در جایم میخکوب کرد:
«دختر، تو چقدر بی‌چشم و رویی! عوض‌تشکرته!»...
با خیسیِ آب روی صورتم، چشم‌هایم را باز کردم. با دیدن مرد، ناگهان از حالت خوابیده به سمت بالا پریدم، اما این تغییر ناگهانی باعث شد سرم گیج برود و سیاهی بر چشمانم بنشیند. دستم را به نشانه تسلط بر سرگیجه روی پیشانی‌ام گذاشتم.
صدای خشک و سرد مرد در فضای اتاق پیچید:
«مریضی، پریزی یا چی؟ از حال رفتی که... نمی‌ری بمونی روی دستم!»
با شنیدن حرفش، قلبم تیر کشید. با وجود سرگیجه‌ای که تمام وجودم را می‌لرزاند، به سختی بلند شدم. با صدایی که از بغض لرزان بود، لب باز کردم:
«خیلی نگرانی؟ می‌تونستی همون‌جا ولم کنی...»
نگاهم در جستجوی راه فرار، به در چوبیِ اتاق افتاد. قدم‌هایی لرزان به آن سمت برداشتم که صدای مرد دوباره مرا در جایم میخکوب کرد:
«دختر، تو چقدر بی‌چشم و رویی! عوض‌تشکرته!»...
آخرین ویرایش
موضوعات مشابه
