مهم [تاپیک جامع متون و دلنوشته‌های غمگین]

[Eccedentesiast]

عمری است که در انزوای روح خود، به طرز فجیعی غصه خورده‌ام.گاهی هم خنده را چاشنی آن کردم. من نمی‌دانم این غم از کجا نشات می‌گیرد. من هیچ نمی‌دانم. غم، هیچ، انزوا و لبخند زندگی مرا در برگرفته.​

 

[Eccedentesiast]

امروز برایش نوشتم:
در ابهام به سر می‌برم، در کلافی از افکار. از نصفه نیمه بودن بیزارم. شاید نیاز است خودم را ترک کنم؛ بلکه درهای نیمه باز، بسته شوند و تاریکی به نهایتِ خود رسد. کامل و مطلق.​

 

[Sydney]

گفت از دردی که تو سینه‌ته و فریادی که تو گلوته بگو.
گفتم من با دست بسته می‌نویسم
با پای بسته راه میرم
با دهان بسته حرف می‌زنم.​