شاعرغیرپارسی اشعار ابونواس اهوازی

[GHAZAL NAROUEI]

"به نام خدا"
صالحی، زندگی‌نوشت «ابونواس» را در دیباچة کتاب، با این عبارتها آغاز کرده است:
«کیست این کلمه‌باز بزرگ، گمنام در موطن خویش و خداوندگار قول عرب، غزل عرب، قیامت‌ِ مهارگسل‌ِ معنا، پسر گلنار اهوازی با جعد پریشانش بر پیشانی بلند، ابونواس، حسن‌بن هانی، قرن دوم هجری قمری، در اهواز عجم زاده شد.
فرزندی ایرانی، با آبا و اجدادی عرب‌زبان، به شهرهای عربی راه می‌یابد به بصره، بغداد و مصر... و سرگردانی و شعر و دل باختن به وزیران ایرانی در بغداد عب‍ّاسی، همان قدر برای او سودآور بود که دلباختن به دختری کنیز در بصره. زندان، آوارگی و بند و... و همة اینها برآیند نژادپرستی و ایرانی‌ستیزی عرب بود که چون آواری بر سر ابونواس،...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[GHAZAL NAROUEI]

چه می‌شد اگر شب نبود و
حيا نبود و حسادت نبود.
از چه‌ام رانده‌ای که روياهات اين همه گران!؟
مرا کدام کلمه طلسم تو کرده است
چه می‌شد اگر جان نبود و
جهان نبود و تو بودی يگانه به گفت‌وگو!
جانا، جهان من، جَنان!
از چه دل به دريايی سپرده‌ام
که نه می‌خوانَدَم به خويش و
نه بازم می‌آوَرَد به راه.
پس اين کرانه کجا به پايان خواهد رسيد؟
تو ... توتيایِ هر دو ديده‌ی من
به خشم که بيايی ... باز اين منم غلام هميشه‌ات
به آزار که باز آيی، باز اين منم غلامِ هميشه‌ات.
دل از دل که دور مانده باشد
سايه به سايه‌سارِ هم به چه معناست؟

***

آب جوانى به گونه‌هایت افتاده
و فروغ زیبایى از عارضانت مى‌درخشد.
چشمان سرمه‌سایت دلم را جادو کرد،
و اکنون اسیر دستان تو است​