کامل شده مجموعه اشعار پیامبر دیوانه | م . میم کاربر انجمن یک رمان

[زینب میشی]

به نام خدا



واژه ها تمام می شوند
برای سرودن از تو
من دارم به جنون
نزدیک تر میشوم

 

[زینب میشی]

ما شعر نمی گوییم
فقط دردهایمان را
به زبان رمز
مخابره می کنیم
برای کسانی که با ما
درد مشترک دارند

 

[زینب میشی]

بعضی شعرها
چقدر نامردند
درست دست روی زخم آدم می گذارند

 

[زینب میشی]

و شاید سکوت ؛
بلندترین شعر من باشد
شعری که هنوز
بندهای پایانی اش ادامه دارد !

 

[زینب میشی]

اگر غروب خورشید نبود ؛
خدا فقط می داند هر چند وقت یک بار
یادی از من می کردی !

 

[زینب میشی]

از وقتی تو رفته ای
شبها ؛
بلند و بلندتر شده اند

 

[زینب میشی]

گاهی دلتنگی
پاورچین پاورچین
از پشت سر می آید
و با دستان سردش
جلوی چشمانت را می گیرد
بعد از پرس و جو
و فکر و خنده
تازه می فهمی ؛
غروب جمعه ای در راه است

 

[زینب میشی]

و شاید من
ادامه ی شعر مادرم باشم
شعرهایی از درد بی سوادی
با شال و کلاه بافتن برای پدر
هر شب تا سپیده دم می سرود

 

[زینب میشی]

با آن موهای نامرتب که از پشت سر
ناشیانه با کش جمع کرده ای
با آن دامن گلدار
که جای دستهایت روی آن مانده است
با آن ققد کوتاه
و هیکل ناموزون
با عطر و بوی عرق تنت
بوی تند پیاز داغ و غذا
با همه ی اینها ؛
دوستت دارم مادر

 

[زینب میشی]

دیشب ،
دوباره خوابت را دیدم
از ترس آنکه فراموش کنم ؛
تا صبح بیدار نشستم
مرور کردم خوابم را !