بسیار خوب. این شعر از حکیم عمر خیام نیشابوری است و درونمایهای فلسفی و عبرتآموز دارد. به زبان ساده تفسیر میکنم:
مصراع اول:
«این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت»
زندگی انسان مثل یک نوبت کوتاه (چند روزه) است که به سرعت میگذرد. خیام با کنایه میگوید عمر دراز نیست، حداکثر «یک دو سه روز» بیش نیست.
مصراع دوم:
«چون آب به جویبار و چون باد به دشت»
این عمر کوتاه، همچون آب روان در جویبار و باد در دشت، بدون توقف و خیلی زود از دست میرود. وقتی آب از جوی گذشت، برنمیگردد؛ باد هم که وزید، بازنمیایستد.
مصراع سوم:
«هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت»
من هرگز غم و ناراحتیِ «دو روز» را به دل راه ندادم. یعنی برای دو روز ناراحت شدن و غم خوردن احمقانه است.
مصراع چهارم:
«روزی که نیامدهست و روزی که گذشت»...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.
