شاعرغیرپارسی اشعار ابراهیم اورامانی

[bahar]

آمدن بهار و تابستان و

زمستان عادی‌ست

مشکل پاییز است،

چو می‌آید،

تو می‌روی!.​

 

[bahar]

با این همه تنهایی و این همه پاییز

در پایان فقط شعر است

که برای شاعر باقی می‌ماند.

و ستاره‌ها را از خواب بیدار می‌کند

که به شب بفهماند

این همه تنهایی و

این همه پاییز را تمام کند.
​

 

[bahar]

چه بزرگ است،

پاییز!

شبیه تنهایی‌ست...​

 

[bahar]

چون می‌گویند: نبات!

تو به خاطر می‌آیی...​

 

[bahar]

چون وطنم را گم می‌کنم،

تو را می‌یابم!

بی‌تو،

به من چه،

که چه بر سر وطنم می‌آید!​

 

[bahar]

راه‌های دور و دراز را

کوتاه می‌کند.

به تو اندیشیدن...​