چالش چالش برترین شعر | سهراب سپهری

[FakhTeh]

-بسم‌الله-

با سلام و وقت بخیر
تالار شعرکده درخدمت شماست با سری جدیدی از چالش شعر.
قصه از این قراره که هر هفته یک شاعر انتخاب میشه و بعد از زدن تاپیک، شما عزیزان شعر منتخب خودتون از اون شاعر رو برای ما (در گفت‌وگوی خصوصی بنده) ارسال می‌کنید، سپس نظرسنجی میشه و بهترین شعر به انتخاب شما انتخاب میشه. شخصی که شعر منتخب رو ارسال کرده برنده‌ی ماست و ایشون شاعر هفته‌ی بعد رو انتخاب می‌کنند.
فرصت مناسبی برای همه‌ی ماست تا گشت و گذاری بیشتر در بین اشعار داشته باشیم و بیشتر باهاش آشنا بشیم و لذت ببریم.

شاعر انتخابی این هفته:
[COLOR=rgb(41, 105...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۱

زنگ باران به صدا می‌آید.
آدم این‌جا تنهاست
و در این تنهایی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است.
به سراغ من اگر می‌آیید،
نرم و آهسته بیایید، مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من.
​

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۲

من به آمار زمین مشکوکم تو چطور؟
اگر این سطح پر از آدمهاست
پس چرا این همه دلها تنهاست؟
بیخودی می گویند هیچ کس تنها نیست
چه کسی تنها نیست؟ همه از هم دورند
همه در جمع ولی تنهایند
من که در تردیدم تو چطور؟
نکند هیچکسی اینجا نیست

​

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۳

چه کسی می‌داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی
چه کسی می‌داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی
پیله‌ات را بگشا
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی​

​

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۴

زندگی شوق رسیدن به همان فردایی است
که نخواهد آمد
تو نه در دیروزی، و نه در فردایی
ظرف امروز پر از بودن توست
شاید این خنده که امروز دریغش کردی
آخرین فرصت همراهی با امید است
​

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۵

من از
مصاحبتِ آفتاب
می آیم،
کجاست سایه…؟

​

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۶

دنگ دنگ
ساعت گیج زمان در شب عمر
می زند پی در پی زنگ
زهر این فکر که این دم گذر است
می شود نقش به دیوار رگ هستی من
لحظه ها می گذرد
آنچه بگذشت، نمی آید باز
قصه ای هست که هرگز دیگر
نتواند شد آغاز

​

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۷

هر کجا هستم باشم
آسمان مال من است
پنجره ، فکر، هوا، عشق، زمین مال من است
چه اهمیت دارد
گاه اگر می رویند
قارچ های غربت

​

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۸

‌چه کسی می‌فهمد
در دلم رازی هست!؟
می‌سپارم آن را
به خیالِ شب و تنهایی خود...!

​

 

[FakhTeh]

شعر شماره ۹

تو مرا یاد کنی یا نکنی
باورت گر بشود یا نشود
حرفی نیست اما
نفسم می‌گیرد در هوایی که نفس های تو نیست

​