مشاعره مشاعره با حرف ح

[مَهوا]

حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم
خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست
روم به گلشن رضوان، که مرغ آن چمنم

حالت سوختـــه را سوختـه دل دانــــد و بس

شمع دانست که جان دادن پروانه ز چیست

 

[Tara Motlagh]

حالت سوختـــه را سوختـه دل دانــــد و بس

شمع دانست که جان دادن پروانه ز چیست

حال مرا هر کس که می‌پرسد بگو خوب است
اشکش روان، اندوه جاری، زخم‌ها کاری‌ست

 

[مَهوا]

حال مرا هر کس که می‌پرسد بگو خوب است
اشکش روان، اندوه جاری، زخم‌ها کاری‌ست

حوادث چو باد است و گیتی چو دریا

خلایق چو کشتی و عدلش چو لنگر

 

[ملکه جهنمی❄]

حالت سوختـــه را سوختـه دل دانــــد و بس

شمع دانست که جان دادن پروانه ز چیست

 

[m.sina]

حالت سوختـــه را سوختـه دل دانــــد و بس

شمع دانست که جان دادن پروانه ز چیست

حرف منت نیست اما صد برابر پس گرفت
گردش دنیا اگر چیزی به ما افزوده بود

من کی ام باغی که چون با عطر عشق آمیختم
هر اناری را که پروردم به خون آلوده بود

 

[ملکه جهنمی❄]

حرف منت نیست اما صد برابر پس گرفت
گردش دنیا اگر چیزی به ما افزوده بود

من کی ام باغی که چون با عطر عشق آمیختم
هر اناری را که پروردم به خون آلوده بود

حالِ خونین دلان که گوید باز؟

وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟

 

[m.sina]

حالِ خونین دلان که گوید باز؟

وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟

حاشا که به عالم از تو خوشتر یاریست
یا خوبتر از دیدن رویت کاریست

اندر دو جهان دلبر و یارم تو بسی
هم پرتو تست هر کجا دلداریست

 

[ملکه جهنمی❄]

حاشا که به عالم از تو خوشتر یاریست
یا خوبتر از دیدن رویت کاریست

اندر دو جهان دلبر و یارم تو بسی
هم پرتو تست هر کجا دلداریست

حُسنت به اتفاقِ مَلاحت جهان گرفت
آری به اتفاق، جهان می‌توان گرفت

 

[m.sina]

حُسنت به اتفاقِ مَلاحت جهان گرفت
آری به اتفاق، جهان می‌توان گرفت

حضرت عشق بفرما که دلم خانه توست
سر عقل آمده هر بنده که دیوانه توست

دل من اگرکه از عشق نصیبی دارد
حضرت عشق به من لطف عجیبی دارد

 

[ملکه جهنمی❄]

حکایت کرد با شیرین سرآغاز

که وقت آمد که بر دولت کنی ناز