مشاعره مشاعره با حرف ق

[FakhTeh]

اشعار آغاز شده با حرف ق اینجا قرار می‌گیرند.

قاعدهٔ قد تو فتنه به پا کردن است
مشغلهٔ زلف تو بستن و واکردن است​

 

[Prince:)]

قدر اهل درد، صاحب درد می‌داند که چیست
مرد صاحب درد، درد مرد می‌داند که چیست!

 

[m.sina]

قدر اهل درد، صاحب درد می‌داند که چیست
مرد صاحب درد، درد مرد می‌داند که چیست!

قدر مجموعهٔ گل مرغ سحر داند و بس
که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست

عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتاده
بجز از عشق تو باقی همه فانی دانست

 

[Tara Motlagh]

قدر مجموعهٔ گل مرغ سحر داند و بس
که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست

عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتاده
بجز از عشق تو باقی همه فانی دانست

قطره اشکیم اما در درون دل نهان
گر به سوی دیده ره یابیم دریا می‌شویم

 

[m.sina]

قطره اشکیم اما در درون دل نهان
گر به سوی دیده ره یابیم دریا می‌شویم

قاصدک شعر مرا از بر کن
برو آن گوشه ی باغ،سمت آن نرگس م**س.ت
و بخوان در گوشش و بگو باور کن
یک نفر یاد تو را دمی از دل نبرد

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Tara Motlagh]

قاصدک شعر مرا از بر کن
برو آن گوشه ی باغ،سمت آن نرگس م**س.ت
و بخوان در گوشش و بگو باور کن
یک نفر یاد تو را دمی از دل نبرد

قاصدک! هان، چه خبر آوردی؟
از کجا وز که خبر آوردی؟
خوش خبر باشی، اما، اما
گرد بام و در من
بی ثمر می‌گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند

 

[m.sina]

قاصدک! هان، چه خبر آوردی؟
از کجا وز که خبر آوردی؟
خوش خبر باشی، اما، اما
گرد بام و در من
بی ثمر می‌گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند

قاصدک‌های پریشان را که با خود باد برد
با خودم گفتم مرا هم می‌توان از یاد برد

ای که می‌پرسی چرا نامی ز ما باقی نماند
سیل وقتی خانه‌ای را برد، از بنیاد برد

 

[FakhTeh]

قاصدک‌های پریشان را که با خود باد برد
با خودم گفتم مرا هم می‌توان از یاد برد

ای که می‌پرسی چرا نامی ز ما باقی نماند
سیل وقتی خانه‌ای را برد، از بنیاد برد

قصهٔ امواج دریا را ز دریادیده پرس
هر دلی آگه ز طوفانِ دلِ من نیست نیست

 

[Tara Motlagh]

قصهٔ امواج دریا را ز دریادیده پرس
هر دلی آگه ز طوفانِ دلِ من نیست نیست

قاصد منزل سلمی که سلامت بادش
چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند

 

[m.sina]

قاصد منزل سلمی که سلامت بادش
چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند

قربان آن غارتگرم کان دل نه تنها می برد
تاراج جان هم می کند، دل را به یغما می برد

ای دل طبیب عشق او دارد دوایی بوالعجب
آسوده را غم می دهد، صبر از شکیبا می برد