- نویسنده موضوع
- #1
به نام آفریننده ماه
یکی بود یکی نبود
یه زمین بود و آدمای روش و خدا *و گوربهها
خدا آفریده بود همه چیزو اما همش یه چیزی کم بود
یه چیزی نبودش حس میشد تو این دنیای بزرگ
خدا هم مدام به این چیز فکر میکرد
انگار که به غذا نمک نزده باشی
یادته که یادت رفته
ولی یادت نمیاد چیو یادت رفته
خلاصه که فکر کرد و فکر کرد و فکر کرد
تهشم یه روز بوم! یه لامپ بالای سرش روشن شد!
با خودش گفت بلاخره پیداش کردم،
و تو رو آفرید:)
که بشی ماه زندگی اطرافیانت
که بشی روشنایی دل تاریک آدما
که آسمون سیاه شب روشن بشه
که بشی چراغ راه بلند زندگی
بشی یه سوپرایز ویژه برای من و خیلیا
تا بیای تو زندگیمونو و ما بفهمیم
هنوزم این دنیا چیزای قشنگی برای زندگی داره
و تویی که...
یکی بود یکی نبود
یه زمین بود و آدمای روش و خدا *و گوربهها
خدا آفریده بود همه چیزو اما همش یه چیزی کم بود
یه چیزی نبودش حس میشد تو این دنیای بزرگ
خدا هم مدام به این چیز فکر میکرد
انگار که به غذا نمک نزده باشی
یادته که یادت رفته
ولی یادت نمیاد چیو یادت رفته
خلاصه که فکر کرد و فکر کرد و فکر کرد
تهشم یه روز بوم! یه لامپ بالای سرش روشن شد!
با خودش گفت بلاخره پیداش کردم،
و تو رو آفرید:)
که بشی ماه زندگی اطرافیانت
که بشی روشنایی دل تاریک آدما
که آسمون سیاه شب روشن بشه
که بشی چراغ راه بلند زندگی
بشی یه سوپرایز ویژه برای من و خیلیا
تا بیای تو زندگیمونو و ما بفهمیم
هنوزم این دنیا چیزای قشنگی برای زندگی داره
و تویی که...
آخرین ویرایش
-
