تفسیر شعر تفسیر غزل ۴۶۴ دیوان حافظ

[SETAYESH.MO]

بیت اول

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی
خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی​

کار و بار زیبایی تو مانند عشق من به سر حد کمال و بالاترین اندازه رسیده است؛ دلشاد باش، چرا که این هر دو را نابودی و نقصانی در پی نیست.

 

[SETAYESH.MO]

بیت دوم

در وهم می‌نگنجد کاندر تصور عقل
آید به هیچ معنی زین خوبتر مثالی​

در خیال نمی‌گنجد که عقل به هیچ وجه بتواند مثال و مانندی در زیبایی از این بهتر را در نظر مجسم کند.

 

[SETAYESH.MO]

بیت سوم

شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما را
هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی​

اگر فقط یک روز از روزهای زندگی وصل تو نصیب و قسمت ما شود، لذت و بهره تمام از عمر حاصل شده است.

 

[SETAYESH.MO]

بیت چهارم

آن دم که با تو باشم یک سال هست روزی
وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی​

آن زمان که با تو به سر برم، یک سال آن به کوتاهی یک روز است و آن زمان که بدون تو برآرم یک لحظه آن به درازی یک سال می‌گذرد.

 

[SETAYESH.MO]

بیت پنجم

چون من خیال رویت جانا به خواب بینم
کز خواب می‌نبیند چشمم به جز خیالی​

چگونه من تصویر روی تو را در عالم رؤیا ببینم که چشمانم از خواب و خفتن جز تصوری و خیالی بیشتر نمی‌بینند.

 

[SETAYESH.MO]

بیت ششم

رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت
شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی​

بر دل من رحم کن زیرا به سبب مهرورزی بر چهره زیبای تو، جسم ناتوان من مانند ماه شب اول خمیده و لاغر شده است.

 

[SETAYESH.MO]

بیت هفتم

حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی
زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی‌​

ای حافظ، اگر خواستار وصال دوست هستی اینقدر گله و شکایت مکن، در تحمل بار فراق بیش از این باید بردبار باشی.