مشاعره مشاعره با اشعار مریم حیدرزاده

[m.sina]

ناچاراین پرواز را این بار بور کردم
یک عهد بستم وقتی بییی پیش من
به احترام رجعتت من ناز کمتر میکنم
یک شب اگر گفتی برو دیگر ز دستت خسته ام

 

[مَهوا]

ناچاراین پرواز را این بار بور کردم
یک عهد بستم وقتی بییی پیش من
به احترام رجعتت من ناز کمتر میکنم
یک شب اگر گفتی برو دیگر ز دستت خسته ام

مشکل بی ستاره ها یه کم ستاره چیدنه

این روزا کار گلدونا از شبنمی تر شدنه

آرزوی شقایقا یه شب کبوتر شدنه

این روزا آسمونمون پر از شکسته بالیه

جای نگاه عاشقت باز توی خونه خالیه

 

[m.sina]

مشکل بی ستاره ها یه کم ستاره چیدنه

این روزا کار گلدونا از شبنمی تر شدنه

آرزوی شقایقا یه شب کبوتر شدنه

این روزا آسمونمون پر از شکسته بالیه

جای نگاه عاشقت باز توی خونه خالیه

هر وقت می روی حال مرا نپرس

حالم بدون تو، دردی نگفتنی ست

 

[مَهوا]

هر وقت می روی حال مرا نپرس

حالم بدون تو، دردی نگفتنی ست

تو قهوه ات را تلخ می نوشی

این زندگی با عشق شیرین ست

باید همیشه یک نفر باشد

دنیا بدون عشق غمگین ست

 

[m.sina]

تو قهوه ات را تلخ می نوشی

این زندگی با عشق شیرین ست

باید همیشه یک نفر باشد

دنیا بدون عشق غمگین ست

تو قهوه ات را تلخ می نوشی
این زندگی با عشق شیرین ست

باید همیشه یک نفر باشد
دنیا بدون عشق غمگین ست

 

[مَهوا]

تو قهوه ات را تلخ می نوشی
این زندگی با عشق شیرین ست

باید همیشه یک نفر باشد
دنیا بدون عشق غمگین ست

تعجب می کنی آره همونم


همونی که زمونی قلبشو باخت


همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت


همونی که برات هر لحظه می مرد

 

[m.sina]

تعجب می کنی آره همونم


همونی که زمونی قلبشو باخت


همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت


همونی که برات هر لحظه می مرد

دلی که داده ای به من از یاد برده ای
گفتی ز باغ پنجره هجرت نمی کنی

بیمار عشق توست پرستوی روح من
از این مریض خسته عیادت نمی کنی

 

[مَهوا]

دلی که داده ای به من از یاد برده ای
گفتی ز باغ پنجره هجرت نمی کنی

بیمار عشق توست پرستوی روح من
از این مریض خسته عیادت نمی کنی

یادمه اولین روز گونه هامو تر کردید

وقتی دیدید دیوونه ام حرفامو باور کردید

 

[m.sina]

یادمه اولین روز گونه هامو تر کردید

وقتی دیدید دیوونه ام حرفامو باور کردید

دلیل زنده بودنم ٬ درد بهانه هام تویی

اجازه میدی که شبا همش بیام تو خواب تو

اون عکسی که با هم داریم جا بدمش تو قاب تو

 

[مَهوا]

دلیل زنده بودنم ٬ درد بهانه هام تویی

اجازه میدی که شبا همش بیام تو خواب تو

اون عکسی که با هم داریم جا بدمش تو قاب تو

وای از شب فراق و اندوه بی تو ماندن

دل کندن از تو دلبر دارد چه ماجرایی