جریان نقد قبل از قرن بیستم
جریان نقد تا قبل از قرن بیستم خیلی ربطی به ادبیات نداشت و منتقدان، آثار ادبی را اعم از شعر و رمان از منظر تاریخ و فلسفه و سیاست و اخلاق و روانشناسی و زندگینامهی مولف نقد میکردند. یعنی از هر منظری جز ادبیات. برخی منتقدان اثر را در زمینهی تاریخیای که متن در آن شکل گرفته بود نقد میکردند. اینها به رمان به عنوان یک پدیدهی تاریخی نگاه میکردند تا اثر ادبی.
دیگر منتقدان به دنبال رابطهی اثر با اندیشههای فلسفی میگشتند و به رمان و شعر به عنوان ابزاری صرفا برای انتقال اندیشهی فلسفی نگاه میکردند. آنها که از منظر اخلاق ادبیات را بررسی میکردند اثر ادبی را وجد پیام اخلاقی میدانستند و به...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.
این همان حرفی است که الیوت در مقالاتاش در ابتدای قرن بیستم زدهبود: «شاعر در پی ابراز شخصیتاش نیست. بلکه واسطهی هنری خاصی دارد- صرفا واسطهی هنری و نه شخصیت- که تاثرات ذهنی و تجربیات به شیوهای غریب و غیرمنتظره در آن با هم ترکیب میشوند. آن تاثرات ذهنی و تجربیاتی که برای شخص شاعر اهمیت دارند ممکن است در شعر او منعکس نشوند و آن تاثرات و تجربیاتی که در شعرش اهمیت مییابند ممکن است در خود او یعنی شخصیتاش نقش بسیار ناچیزی داشته باشند.»
عدهای از منتقدان نقد زندگینامهای را با نقد روانشناختی در میآمیختند و تلاش میکردند با استفاده از اثر، مولف را روانشناسی کنند و با این...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.
فرمالیسم ریشه در روسیهی قبل از انقلاب 1917 دارد و عمدهی نظریاتی که در آن مطرح میشود تا سال 1925 یعنی تا زمانی که فشار استالین در حکومت مونیستی اتحاد جماهیر شوروی بر نویسندگان افزایش یافت تئوریزه میشود. عنوان فرمالیسم ابتدا از سوی مخالفان این گرایش در روسیه مطرح شد.
در روسیهای که در آن هنر، ملزم به تعهد سیاسی بود فرمالیسم یک جور فحش محسوب میشد و فرمالیست به کسانی اطلاق میشد که در نقد و مطالعهشان تعهد اجتماعی و سیاسی و اقتصادی و تاریخی دیده نمیشود. «محفل زبانشناسی مسکو» با فعالیت...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.
سنت فرمالیسم را میتوان دستاورد متمایز قرن بیستم در عرصهی زیباییشناسی دانست. ریشهی شکلگیری فرمالیسم پیدا کردن مبنایی علمی برای نقد ادبی بود. جان کرو رنسم، رابرت پن وارن، کلینت بروکس، ویلیام ک.ویمست و چند نفر دیگر از نظریهپردازان این جریان بودند. فرمالیسم از سال 1920 با مقالات تی. اس. الیوت دربارهی شعر آغاز شد و تا 1950 منتقدان و نظریهپردازان، فرمالیسم را تئوریزه کردند.
فرمالیستها معتقد بودند برای نقد اثر باید فقط اثر را دقیق خواند و مورد مطالعه قرار داد. حتی نیت مولف در نقد اثر اهمیت ندارد. جرمی هاوثورن در...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.
نئوفرمالیسم
نئو فرمالیسم رویکردی انتقادی است که مبنایش همان فرمالیسم است و پس از یک دوره رکود، دوباره پا گرفت و به ویژه در سینما بازتاب داشت. منتقدانی چون دیوید بردول و کریستین تامسون با احیای فرمالیسم روس در یک ساختار جدید با تکیه بر عناصر فرمی فیلم به ویژه روایت به نقد فرمالیستی آثار سینمایی پرداختند.
{فرم چیست؟}
رمان "سیستم" است. داستان "سیستم" است. "سیستم" یا "سامانه" عبارت است از مجموعهای از اجزا که در تعامل با یکدیگر کار میکنند و یک هدف مشترک را دنبال میکنند...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.
