مشاعره مشاعره با اشعار فروغ فرخزاد

[ABCDEFGH]

بسم تعالی
شروع می‌کنیم اول خودم

[BGCOLOR=rgb(239, 239, 239)]دلم می خواست های ﻣﻦ ﺯﯾﺎﺩﻧﺪ[/BGCOLOR]
[BGCOLOR=rgb(239, 239, 239)]

ﺑﻠﻨﺪﻧﺪ​

[/BGCOLOR]
[BGCOLOR=rgb(239, 239, 239)]

ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺍﻧﺪ​

[/BGCOLOR]
[BGCOLOR=rgb(239, 239, 239)]

ﺍﻣﺎ مهم ترین ﺩﻟﻢ می خواست ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ :​

[/BGCOLOR]
[BGCOLOR=rgb(239, 239, 239)]

ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ...​

​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[سَنا]

از تنگنای محبس تاریکی،
از منجلاب تیره این دنیا
بانگ پر از نیاز مرا بشنو،
آه ای خدا ی قادر بی همتا​

 

[nhirqm˙]

این عشق آتشین پر از درد بی امید
در وادی گنـ*ـاه و جنونم کشانده بود

 

[MOBARAKEH]

این عشق آتشین پر از درد بی امید
در وادی گنـ*ـاه و جنونم کشانده بود

دل من کودکی سبک‌سر بود
خود ندانم چگونه رامش کرد
او که می‌گفت دوستت دارم
پس چرا زهر غم به جانش کرد؟​

 

[m.sina]

دل من کودکی سبک‌سر بود
خود ندانم چگونه رامش کرد
او که می‌گفت دوستت دارم
پس چرا زهر غم به جانش کرد؟​

ديدگان تو در قاب اندوه
سرد و خاموش
خفته بودند
زودتر از تو ناگفته ها را
با زبان نگه گفته بودند

 

[MOBARAKEH]

ديدگان تو در قاب اندوه
سرد و خاموش
خفته بودند
زودتر از تو ناگفته ها را
با زبان نگه گفته بودند

درد تاریکی ست درد خواستن
رفتن و بیهوده از خود کاستن
سر نهادن بر سیه دل سینه ها
سینه آلودن به چرک کینه ها
در نوازش، نیش ماران یافتن
زهر در لبخند یاران یافتن​

 

[m.sina]

درد تاریکی ست درد خواستن
رفتن و بیهوده از خود کاستن
سر نهادن بر سیه دل سینه ها
سینه آلودن به چرک کینه ها
در نوازش، نیش ماران یافتن
زهر در لبخند یاران یافتن​

ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می زد
اشک هایم همچو باران دامنم را رنگ می زد
وه چه زیبا بود اگر پاییز بودم
وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم

 

[MOBARAKEH]

ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می زد
اشک هایم همچو باران دامنم را رنگ می زد
وه چه زیبا بود اگر پاییز بودم
وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم

می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش

 

[m.sina]

می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش

شاعری در چشم من می خواندشعری آسمانی
در کنار قلب عاشق شعله میزد
در شرار آتش دردی نهانی
نغمه من همچو آوای نسیم پر شکسته
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته

 

[رویا بیدار]

شاعری در چشم من می خواندشعری آسمانی
در کنار قلب عاشق شعله میزد
در شرار آتش دردی نهانی
نغمه من همچو آوای نسیم پر شکسته
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته

هیچ جز حسرت نباشد کار من
بخت بد، بیگانه ای شد یار من
بی گنه زنجیر بر پایم زدند
وای از این زندان محنت بار من