متون و دلنوشته‌ها عاشقانه | علی شریعتی

[Dizzy]

به گل گفتم عشق چیست؟

گفت از من خوشبوتر ...

به پروانه گفتم عشق چیست؟

گفت از من زیبا تر....

به شمع گفتم عشق چیست؟

گفت از من سوزنده تر...

به عشق گفتم آخر تو چیستی؟

گفت نگاهی بیش نیستم​

 

[Dizzy]

محبت آرام و پاکی که میان دو دوست پس از شست و شوی غباری

که بر دل ها یشان نشسته بوده است , تندتر و سوزنده تر می شود​

 

[Dizzy]

بر من بگری

که زنده ام

و بی تو زنده مانده ام
​

 

[Dizzy]

وقتی نیستی چنان به توفکرمی کنم
که مغزم به نبودنت پی نمی برد​

 

[Dizzy]

از انسانها غمی به دل نگیرزیرا خود نیز غمگینند!

زیرا با آنکه تنهایند ولی از خود میگریزند!

زیرا به خود و به عشق خود و به حقیقت خود شک دارند.

پس دوستشان بدار حتی اگر دوستت نداشته باشند​

 

[Dizzy]

یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم

گر که در خویش شکستیم صدایی نکنیم

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست ؛

گر شکستیم زغفلت من و مایی نکنیم

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم ؛

وقت پرپر شدنش ساز و نوایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند ؛

طلب عشق زهر بی سر و پایی نکنیم​

 

[Dizzy]

وقتی کبوتری شروع به

معاشرت با کلاغها می کند،

پرهایش سفید می ماند

ولی قلبش سیاه میشود.

دوست داشتن کسی که لایق

دوست داشتن نیست اصراف محبت است.​

 

[Dizzy]

بــه مــن تکیــه کــن!


مــن تمــام هستــی ام را

دامنی می کنــم تــا تــو ســرت را بــر آن بنــهی!


تمــام روحــم را

آغــوش می ســازم تا تــو در آن از هــراس بیــاســایی!​

 

[Dizzy]

تمــام نیــرویــی را کــه در دوســت داشتــن دارم

دستــی می کنــم تــا چهــره و گیســویــت را نــوازش کنــد!


تمــام بــودن خــود را

زانــویی می کنــم تــا بــر آن بــه خــواب روی!
​

 

[Dizzy]

خــود را، تمــام خــود را

بــه تــو می سپــارم تــا هــر چــه بخــواهی از آن بیــاشــامی!

از آن بــرگیــری، هــر چــه بخــواهی از آن بســازی، هــر گــونه بخــواهی، بــاشــم!


از ایــن لحظــه مــرا داشتــه بــاش!​