«داستانِ سرکوبِ انسانیت در درونِ خودمان، یکی از تراژیکترین داستانهایی است که میتوانم تصور کنم.
ما در درونِ خودمان، یک گنجینهٔ گرانبها داریم. ما بیشترِ عمر را به جایِ استخراجِ آن گنج، به تقلید از دیگران میگذرانیم و تبدیل به نسخهای کمارزش از همسایگان، پدر و مادرها و همکارانمان میشویم.»
«احساساتی که سرکوب میشوند، از بین نمیروند...
آنها در سکوتِ ذهن باقی میمانند و دیر یا زود، در قالب اضطراب، خشم، اندوه یا نشانههای دیگر خود را نشان میدهند.»
«عزم کن که هرگز بیکار نباشی. هیچکس به خاطر کمبود وقت گلایه نخواهد کرد، اگر هرگز وقتش را تلف نکند. شگفتانگیز است که اگر همیشه در حال انجام کاری باشیم، چقدر میتوانیم انجام دهیم.»
آخرین آزادی انسان، انتخاب نگرش خود در برابر هر شرایطی است. نمیتوانی کنترل کنی چه اتفاقی میافتد، اما همیشه میتوانی کنترل کنی که چگونه به آن پاسخ دهی.
«بینِ هر اتفاقی که برایت میافتد و واکنشِ تو به آن، یک فاصله است. در آن فاصله، قدرتِ انتخابِ واکنشت نهفته است. در همان انتخاب است که آزادی و رشدِ تو معنا میشود.»
