موجودات موجودات | مارماهی گلومر (Gulper Eel)

  • نویسنده موضوع نویسنده موضوع سَنا
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
  • پاسخ‌ها پاسخ‌ها 4
  • بازدیدها بازدیدها 20
  • کاربران تگ شده هیچ

سَنا

مدیر بازنشسته
نو ورود
تاریخ ثبت‌نام
1/6/20
ارسالی‌ها
7,024
پسندها
30,203
امتیازها
88,273
  • نویسنده موضوع
  • #1
نام علمی Eurypharynx pelecanoides. به "پلیکان‌مارماهی" نیز معروف است چون دهانش شبیه کیسه پلیکان است. در عمق ۵۰۰ تا ۳۰۰۰ متری (و گاهی تا ۷۰۰۰ متر) زندگی می‌کند.
 

سَنا

مدیر بازنشسته
نو ورود
تاریخ ثبت‌نام
1/6/20
ارسالی‌ها
7,024
پسندها
30,203
امتیازها
88,273
  • نویسنده موضوع
  • #2
آناتومی دهان – شاهکار مهندسی:

دهان گلومر ۲۵ درصد طول کل بدنش را تشکیل می‌دهد. اما ویژگی‌های باورنکردنی آن:

· فک پایین لولایی: به جای یک مفصل ساده، فک پایین دو مفصل دارد که به آن اجازه می‌دهد تا ۱۸۰ درجه باز شود.

· اتصال پوستی: دو نیمه فک پایین توسط غشایی از پوست کشسان به هم متصل شده‌اند. این غشاء می‌تواند تا ۱۰ برابر طول اولیه‌اش کش بیاید.

· ماهیچه‌های جمع‌کننده: ماهیچه‌های خاصی دور جمجمه قرار گرفته‌اند که پس از شکار، فک را جمع می‌کنند و آب را از آبشش‌ها بیرون می‌دهند.
 

سَنا

مدیر بازنشسته
نو ورود
تاریخ ثبت‌نام
1/6/20
ارسالی‌ها
7,024
پسندها
30,203
امتیازها
88,273
  • نویسنده موضوع
  • #3
حجم دهان:

دهان گلومر در حالت باز کامل می‌تواند حجمی به اندازه ۶ برابر حجم کل بدنش را در خود جای دهد. به زبان ساده: یک انسان ۱۷۰ سانتیمتری با این نسبت می‌توانست یک خودروی سایز متوسط را کامل ببلعد!
 

سَنا

مدیر بازنشسته
نو ورود
تاریخ ثبت‌نام
1/6/20
ارسالی‌ها
7,024
پسندها
30,203
امتیازها
88,273
  • نویسنده موضوع
  • #4
طعمه نورانی – دم شلاقی:

دم گلومر به یک رشته بلند و نازک ختم می‌شود که انتهای آن متورم و حاوی اندام نورانی پیچیده است. این اندام نورانی می‌تواند نوری با دو رنگ مختلف تولید کند:

· قرمز (۶۵۰ نانومتر): بیشتر گونه‌های اعماق دریا نور قرمز را نمی‌بینند (چون آب قرمز را فیلتر می‌کند)، بنابراین گلومر می‌تواند بدون اینکه دیده شود، طعمه را جذب کند.
· آبی (۴۷۰ نانومتر): برای جذب گونه‌هایی که نور آبی را می‌بینند.
 

سَنا

مدیر بازنشسته
نو ورود
تاریخ ثبت‌نام
1/6/20
ارسالی‌ها
7,024
پسندها
30,203
امتیازها
88,273
  • نویسنده موضوع
  • #5
روش تغذیه:

گلومر بی‌حرکت در آب شناور می‌ماند (بدن مارپیچی‌اش او را در وضعیت معلق نگه می‌دارد) و دم نورانی‌اش را تکان می‌دهد. هنگامی که طعمه (معمولاً سخت‌پوستان یا ماهی‌های ریز) به نزدیکی رسید، دهان را با سرعت ۰.۲ ثانیه باز می‌کند. فشار منفی ایجاد شده، آب و طعمه را به داخل می‌کشد. سپس:
۱. دهان بسته می‌شود
۲. ماهیچه‌های جمجمه منقبض می‌شوند
۳. آب از طریق آبشش‌ها به بیرون فشرده می‌شود
۴. طعمه در معده باقی می‌ماند


منبع : الکساندر استریت
 
عقب
بالا