دفتر متفرقه دفتر متفرقه | کاربر نگار 1373

[Wiseguy]

کلمه‌ی درد اگه می‌تونست به صورت یه کتاب دیده بشه، قطعاً یکی از اشکالش کتاب صداهای چرنوبیل (زمزمه‌های چرنوبیل) می‌بود.
انقدر این کتاب دردناکه که حد نداره. هر چند صفحه یه بار اشک تو چشمات جمع میشه. حتی از مینی سریالش هم دردناک‌تره. واقعاً به آدمایی که روحیه‌ی حساس دارن اصلاً توصیه نمی‌کنم که بخونن. ولی با این حال، خوندنش از واجباته.

این رو دیشب بالاخره بعد از تنبلی کردن و خورد خورد خوندنش، تمومش کردم. ماجرای آخرش جگرم رو خون کرد. چند بار با خاطرات آدماش گریه کردم. این رو حتماً بخونید. بخونید و از چیزایی که از دست آدمیزاد، این موجود دو پا برمیاد بیشتر متحیر بشید.
جالب‌تر برام این‌جا بود که خیلی موارد حوادث هست که روی زمین به...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Wiseguy]

این پیامه همین الان در حالی که داشتم رمانای عجق وجقم رو ویرایش می‌کردم و به مزخرفاتی که نوشته بودم پوزخند می‌زدم، برام اومده:


ای بابا حالا مزارع ماری‌جوآنا و خشخاشم رو کجا مخفی کنم؟ چند هکتار زمین، همه رو باید بریزم دور. حیفه داداش، هیچ‌کدومتون نمی‌خواد؟ فقط حواستون باشه یه بار بگیرنتون، بار دوم چوب تو آستینتون می‌کنن :(

 

[Wiseguy]

خیلی شانسی متوجه شدم که متن پایین رو تو آرشیوی که نوشته‌هام رو می‌نویسم، ثبت کردم و اصلاً یادم نمیاد که نوشته باشمش! ظاهراً تو خواب و بیداری نوشتمش و اصلاً خاطرم نیست.‌ حتی نمی‌فهمم اون لحظه منظورم از این چرت و پرت چی بوده :))) :

مثل کسی شده‌ام که تب کرده باشد و هذیان بگوید. در عین بیداری و سلامت، هذیان می‌گویم. بدون نیاز به هیچ تبی، هذیان می‌گویم. می‌گویم و می‌گویم و هیچ‌کس برایش سوال نمی‌شود که چرا حرف‌هایم معنی ندارند. این خزعبلات از کجا سرچشمه می‌گیرند.

عجیبه ولی حالا دارم این رو درک می‌کنم، در عین بی‌معنی بودنش. به طرز غریبی درکش می‌کنم؛ در صورتی که تو خواب و بیداری نوشته بودمش و حالا می‌فهممش. درک عجیبی از جملاتش...

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Wiseguy]

ولی اون موقع که دیوارای دورت فرو می‌ریزن و با حقیقت عریان مواجه میشی، یکی از سخت‌ترین لحظه‌هاست. وقتی می‌بینی باورات فرو می‌ریزن. وقتی می‌بینی چیزی که سال‌ها با اعتماد مطلق قبولش داشتی، اون چیزی نبوده که فکرش رو می‌کردی. هر کسی نمی‌تونه با این لحظه مواجه بشه و مواجه شدن باهاش، خطرناکه. دردناکه و عذاب‌آور. خودخوری ولت نمی‌کنه و هر روزت با سوال می‌گذره که "یعنی این چیزی که فکر می‌کردم هم... ؟"
مواجهه با حقیقت تلخه. ما آدما هم عین چی از حقیقت فرار می‌کنیم. خوشمون میاد دروغ شیرین بچشیم و با زهرش که آروم‌آروم تو بدنمون پخش میشه خوش باشیم تا به جاش پادزهر تلخ حقیقت رو مزه کنیم و بیدار بشیم.

 

[Wiseguy]

ولی واقعاً جوش لامصب از کجا می‌فهمه که باید در بدترین مکان و در بدترین زمان ممکن ظاهر بشه؟

 

[Wiseguy]

همه تو روزای خوشی پایه‌ت هستن.
مرد اونیه که تو روزای سختی پات بمونه.