باکتری‌ها باکتری‌ها | انواع باکتری بی هوازی

[vanıa]

باکتری‌های بی‌هوازی برای زنده ماندن به اکسیژن نیاز ندارند. باکتری‌های بی‌هوازی تحمل اکسیژن را نداشته و در صورت نگهداری در محیط دارای اکسیژن ممکن است از بین بروند. چنین باکتری‌هایی معمولاً زیر سطح زمین یا در اعماق اقیانوس‌ها یافت می‌شوند.

 

[vanıa]

تمام باکتری‌های بی‌هوازی بدون اکسیژن انرژی تولید می‌کنند. آن‌ها این کار را به یکی از دو روش تخمیر اسید لاکتیک یا تخمیر الکلی انجام می‌دهند. طی تخمیر اسید لاکتیک، سلول‌ها از مولکولی به نام NADH برای گرفتن الکترون از گلوکز استفاده می‌کنند. NADH از انرژی ذخیره شده در الکترون‌ها برای ساخت ATP و تبدیل گلوکز به پیروات استفاده می‌کند.

 

[vanıa]

این فرآیند گلیکولیز نامیده می‌شود و اولین قدم در همه انواع تنفس سلولی است. در تخمیر اسید لاکتیک، مرحله بعدی پیرواته شدن و تبدیل به اسید لاکتیک است. اسید لاکتیک اگرچه محصول جانبی متابولیسم باکتری‌ها است اما می‌توان برای تهیه محصولات تخمیری مانند ماست از آن استفاده کرد. روش دیگر تولید انرژی بی‌هوازی از طریق تخمیر الکلی یا اتانول است. مانند تخمیر اسید لاکتیک، NADH الکترون را از گلوکز گرفته و در حین گلیکولیز آن را به پیروات تبدیل می‌کند. از اینجا، پیروات به جای اسید لاکتیک به اتانول تبدیل می‌شود. انواع باکتری های بی‌هوازی براساس میزان حساسیت به اکسیژن عبارتند از:

 

[vanıa]

بی‌هوازی اجباری (Obligate Anaerobes): در حضور اکسیژن زنده نمی‌مانند.
بی‌هوازی اختیاری (Facultative Anaerobes): در محیط‌های حاوی اکسیژن‌ توانایی تغییر متابولیسم و استفاده از الکترون اکسیژن را دارند.
تحمل کننده هوا (Aerotolerant Organisms): غلظت کم اکسیژن را تحمل می‌کنند اما قادر به استفاده از الکترون آن نیستند.

 

[vanıa]

اکثر باکتری‌های بی‌هوازی اختیاری (Microaerophiles)‌ هستند یعنی در هر دو حالت هوازی و بی‌هوازی می‌توانند زندگی کنند. باکتری‌های بی‌هوازی‌ اختیاری و میکروآئروفیل‌ها واسطه دو گروه باکتری‌های بی‌هوازی که در محیط بدون اکسیژن زندگی می‌کنند و باکتری‌های هوازی (به عنوان مثال اشرشیا کولی و استافیلوکوک) و باکتری‌های میکروآئروفیل (مثل کمپیلوباکتر و هلیکوباکتر پیلوری) هستند. باکتری‌های احتمالی با توجه به شرایط غالب، هوازی و بی‌هوازی رفتار می‌کنند. انواع میکروآئروفیل به غلظت بسیار کم به اکسیژن نیاز دارند.
منبع: فرادرس