مشاعره مشاعره با اشعار بیژن الهی

[مَهوا]

دودِ دل تا برآوَرَد شبنم،
از نظر رفت و یادِ غنچه نماند.
شُکْرُلله که از صفای اِرَم
سَمَری ماند و لیلهُ‌القَمَری.

یکباره ترس بَرَم داشت
افتاده باشی از سَرِ دیوار،
خم شدم بگیرم دیدم
خوشه خوشه آویخته‌ ای

 

[m.sina]

یکباره ترس بَرَم داشت
افتاده باشی از سَرِ دیوار،
خم شدم بگیرم دیدم
خوشه خوشه آویخته‌ ای

یک درد فلس دار که دو رود را بر شرق
دو مو را بر بدن راست کرده بود
دو رود شور بر شانه های لخت تو
که سرت میان ستارگان گیج می رود
ستارگان به سوی قلبت جار یست
تا قلبت را از بسیاری فلس بکشد

 

[ᎴᏋᏝᏗᏒᏗᎷ]

یک درد فلس دار که دو رود را بر شرق
دو مو را بر بدن راست کرده بود
دو رود شور بر شانه های لخت تو
که سرت میان ستارگان گیج می رود
ستارگان به سوی قلبت جار یست
تا قلبت را از بسیاری فلس بکشد

دودِ دل تا برآوَرَد شبنم،
از نظر رفت و یادِ غنچه نماند.
شُکْرُلله که از صفای اِرَم
سَمَری ماند و لیلهُ‌القَمَری.